
Κάποτε δύο Καστανιώτες βρέθηκαν στην πόλη. Μπροστά τους ένα ζευγάρι φιλήθηκε. Τους φάνηκε πολύ παράξενο καθώς αυτό δεν γινόταν ποτέ στο χωριό. Τα ζευγάρια, τα αρραβωνιασμένα βέβαια κατά κανόνα, πηγαίνανε συνήθως έξω στα χωράφια για αγκαλιές και φιλιά. Στο κύρ, δηλαδή στις ερημιές. “Τι κάνουν αυτοί μπρέ”, είπε ο ένας στον άλλο. “Χαθ’ καν τα κύργια να πάνε να φιληθούν;”


